Klasik dönem, gitar için özgün dağarın belirgin biçimde genişlediği dönemdir. Çalgı altı telli biçimini almıştır.
Bu dönemde gitar hem solo hem oda müziği çalgısı olarak kullanılmıştır. Kullanım yaygındı. Dönem bestecileri gitar için çok sayıda eser bırakmıştır.
Yazı dengeli cümle yapısı ve net biçim anlayışıyla tanınır. Simetri belirgindir.
Cümleler çoğunlukla dört ve sekiz ölçülük birimler hâlinde kurulur. Yapı kolay izlenir.
Doku çoğunlukla ezgi ve eşlik biçimindedir; ezgi tiz tellerde, eşlik bas tellerdedir. Ayrım nettir.
Eşlik arpej ya da kırık akor olarak yazılır ve ezginin arkasında kalır. Denge kurulur. Arpej dokusu sağ eli de çalıştırır.
Gürlük değişimleri ölçülü kullanılır ve aşırı karşıtlıklardan kaçınılır. Ölçü dönem anlayışıdır.
Tempo sabit tutulur ve esneklik sınırlı kullanılır. Ritim düzeni korunur.
Süslemeler yazılı olarak verilir ve icracıya az pay bırakılır. Uygulama kaynaklara göre yapılır.
Bu dağar teknik açıdan dengeli olduğu için orta düzey öğrenciler için elverişlidir. İlerleme sağlanır. Dağar sınav listelerinde sıkça yer alır.
Derslerimizde klasik dönem dağarı orta kurlarda programa alınır ve üslup anlatılır.