Klasik gitarda sağ el parmakları rakamla değil harflerle adlandırılır. Bu gelenek uluslararası ortaktır.
Başparmak, işaret, orta ve yüzük parmakları ayrı harflerle gösterilir. Serçe parmak kullanılmaz.
Başparmak çoğunlukla bas telleri çalar ve aşağı yönde hareket eder. İşlevi ayrıdır. Bas çizgisi böylece ayrışır.
İşaret, orta ve yüzük parmakları tiz telleri çalar ve yukarı yönde hareket eder. Üçü dönüşümlü kullanılır.
Ezgi çalınırken işaret ve orta parmak art arda kullanılır ve bu değişim akıcılığı sağlar. Aynı parmak tekrarlanmaz.
Aynı parmakla art arda çalmak hızı sınırlar ve düzensiz ton üretir. Değişim kuraldır.
Arpejlerde dört parmak da belirli bir sırayla kullanılır ve sıra notaya yazılır. Sıra korunur. Sıralar metotlarda verilir.
Akor basıldığında parmaklar aynı anda ve eşit kuvvetle tellere basar. Eşzamanlılık ölçüttür.
Serçe parmak klasik teknikte neredeyse hiç kullanılmaz; bazı çağdaş eserler ayrıcalık tanır. Kullanım seyrektir.
Parmak sırası her pasajda önceden belirlenir ve notaya işlenir. Değişen sıra belleği bozar. İşaretler kurşun kalemle yazılır.
Derslerimizde sağ el parmak sırası her eserde birlikte kararlaştırılır.