Klasik gitarda ton, sağ elin tele hangi noktada temas ettiğine göre belirgin biçimde değişir. Nokta bilinçli seçilir.
Eşiğe yakın çalınan ses keskin, parlak ve üst titreşimleri belirgin duyulur. Bu renk vurgulu bölümlerde kullanılır. Üst titreşimler parlaklığı üretir.
Ses deliğinin üzerinde çalınan ses dengeli ve dolgun duyulur. Bu bölge varsayılan konumdur.
Tuşenin üzerinde çalınan ses yumuşak, yuvarlak ve flüte benzer duyulur. Renk hafifler.
Bu üç bölge arasında kademeli geçişler yapılabilir ve renk sürekli değiştirilebilir. Geçiş ustalık ister.
Renk değişimi bir eser içinde cümlelere yön vermek için kullanılır. Karşıtlık anlatımı güçlendirir. Karşıtlık dinleyicinin dikkatini tutar.
Tekrarlanan bölümlerde farklı renk kullanmak tekdüzeliği önler. Bu yöntem yaygındır.
İkinci belirleyici etken parmağın tele hangi açıyla temas ettiğidir. Açı tonun berraklığını belirler.
Üçüncü etken tırnağın biçimi ve yüzey düzgünlüğüdür. Pürüzlü tırnak cızırtı üretir.
Dördüncü etken vuruşun derinliğidir; derin vuruş dolgun, yüzeysel vuruş ince ton verir. Derinlik denetlenir. Derinlik parmak eğimiyle ayarlanır.
Derslerimizde ton çalışması üç bölge karşılaştırılarak ve kayıt denetimiyle yürütülür.